Urbana matrica i barokni procvat Perasta

Dok je barokna ekspozicija često bila ograničena na gradnju pojedinačnih palata, parohijskih crkava i manastira na drugim mjestima, ovdje ona prožima cjelokupno gradsko tkivo. Dakle, očuvana urbana matrica grada predstavlja jednu od najznačajnijih vrijednosti Perasta. Upravo je ovaj izuzetan kvalitet doprinio da ovaj lokalitet bude uvršten na Listu svjetske baštine 1979. godine, zajedno sa obližnjim gradovima Kotorom i Risnom.

In istorijskom smislu, autonomija komune ostvarena je konvergencijom dva svijeta tokom dva vijeka: hrišćansko-mletačkog u samom gradu i islamsko-turskog u susjednom Risnu i Herceg Novom. Strateški geografski položaj Perasta na ulazu u Bokokotorski zaliv, zajedno sa njegovom flotom, pomorskom stručnošću i diplomatskim naporima, odigrao je odlučujuću ulogu u potiskivanju turskih snaga u unutrašnjost, što je dovelo do odlučujuće pobjede Alijanse u drugoj polovini sedamnaestog vijeka.

Nakon zemljotresa 1667. godine i protjerivanja Turaka sa obala Boke, Perast je doživio period procvata barokne arhitekture. U to vrijeme, grad je završio svoju urbanu transformaciju izgradnjom baroknih palata i manastira, koji su pripadali najistaknutijim porodicama tog doba. Među njima su se posebno izdvajali kompleksi porodica Zmajević, Smekija, Mazarović i Bronza.